هانوک لفظی است که به خانه سنتی کره ای اطلاق می شود. هانوک ها برای اولین بار در در قرن چهاردهم میلادی در خلال سلسله چوسون طراحی و ساخته شدند.

معماری کره ای موقعیت خانه را در ارتباط با محیط آن و با ملاحظه کردن زمین و فصول در نظر می گرفت. همچنین داخل خانه نیز از همان قرار طراحی می شد. این اصل بسانیمسو نام دارد که بدین معنی است که یک خانه ایده آل به گونه ای ساخته می شود که یک کوهستان را در پشت و یک رودخانه را در جلوی خود داشته باشد. شکل هانوک بسته به منطقه آن متفاوت می باشد. هانوک ها در مناطق سرد شمالی کره به صورت مربع با حیاطی در وسط ساخته می شدند تا گرما بهتر حبس شود. هانوک ها در جنوب بازتر و L شکل بودند.

معماری تنها نکته مهم در طراحی و ساخت هانوک به شمار نمی رفت. چیزی که مهم تر بود، چگونگی ارتباط هانوک با طبیعت جامع اطراف آن است. توازن دیداری و مادی بین معماری و طبیعت اطراف آن عاملی ضروری می باشد.

هانوک ها در روستای بوکچون واقع در سئول

تاریخ:

هانوک به خانه های کره ای که در شبه جزیره کره و منچوری توسعه یافته بود گفته می شود.

دوران اولیه:

مردم پارینه سنگی در شبه جزیره کره در غارها ساکن شده یا خانه های موقت می ساختند. در دوران نوسنگی، خانه های موقتی به صورت پناهگاه های موقتی توسعه یافتند. آنها با یک بیلچه کوچک زمین را کنده و خانه کوچکی را با استفاده حماله ها و ستون ها می ساختند. چوب برای  حماله ها و ستون ها، و پوشال برای سقف مورد استفاده قرار می گرفت. در عصر برنزی، چندین ستون در خانه وجود داشت و از این روی مساحت خانه نسبت به خانه های اولیه گسترده تر بود. هانوک های عصر آهن در خود سیستم اوندل را جای داده و همچنین از گیوا که نوعی کاشی سقفی ساخته شده از خاک پخته بود بهره می برد. با استفاده از کاشی های سقفی گیوا، هانوک شکل مخصوصی پیدا کرد.

دوران روشنگری:

عصر روشنگری شاهد بازدید بسیاری از افراد خارجی از پادشاهی منزوی بود. مسیحیت به این دلیل گسترش یافت ولی آن متداول نبود. انگلیکانیسم و کاتولیسم تا حدودی متداول تر به حساب می آمدند. بنابراین کلیساهای اولیه از سبک هانوک بهره می بردند. این کلیساها در استان گنگهوا، استان جینچون و چونگجو قرار داشتند.

خانه های سنتی کره ای پوشانده شده با چوب درخت در منطقه گنگ ون

 

کره جنوبی:

بعد از جنگ مخرب کره نیاز برای اسکان ارزان قیمت و مناسب مردم بی خانمان بعد از جنگ احساس می شد. بلافاصله بعد از جنگ چندین هانوک با ارزش تاریخی تخریب شدند. تنها دسته های کوچکی از هانوک ها در شهرهای بزرگتر کره جنوبی باقی مانده است. اما ارزش هانوک ها در اوایل قرن بیستم میلادی محل بحث بوده و بسیاری آنها را مطلوب تر از آپارتمان ها متداول ولی کمتر سازگار با محیط زیست که در سراسر کره جنوبی ساخته شده اند می دانستند. امروزه برخی از ایستگاه های قطار تحت تاثیر طراحی سنتی هانوک قرار گرفته اند. (به عنوان مثال ایستگاه جونجو)

 

کره شمالی:

هانوک های سنتی در شهر گه سونگ به صورت ناب باقی مانده و نقشی اساسی در جذب گردشگر ایفا می کنند. رستوران های کیواجیب هانوک ها را احاطه کرده اند.

چین:

هانوک ها در شمال شرقی چین نیز یافت می شوند و کره ای ها ساکن در آنها بیش از صد سال است که این خانه ها را برای خودشان ساخته اند. مردم از سال ۲۰۱۰ بر روی پروژه ای کار می کنند که بر ساختن یک دهکده هانوک در هیلونگ جیانگ چین متمرکز شده است.

مشخصات:

هانوک ها در بر گیرنده یک ساختار اسکلتی پیش ساخته چوبی هستند که در محل مونتاژ می گشتند. با وجود اینکه آنها بر اساس سنت های سخت گیرانه کنفسیوسی مونتاژ می شدند، اما هر هانوکی می توانست منحصر به فرد باشد.

جنبه های سازگار با محیط زیست خانه های سنتی کره ای حوزه ای از طرح بندی ساختار داخلی تا مصالح ساختمانی استفاده شده را در بر می گرفت. دیگر ویژگی منحصر به فرد خانه های سنتی ساختار ویژه آنها برای خنک کردن داخل در تابستان و گرم کردن آن در زمستان است.

 

اوندل و مارو؛ یک ارتباط منحصر به فرد معماری:

هر دوی خانه های بزرگ ۹۹ اتاقه مجهز به کاشی های سقفی و کلبه های کوچک کاهگلی سه اتاقه یا گل پوش های مسقف با چوب درخت بلوط در زمره هانوک به حساب می آیند. این به آن خاطر است که اگرچه ممکن است تفاوت هایی در مصالح، اندازه یا ساختار وجود داشته باشد.

اما تمامی خانه های مجهز به اوندل (یک سیستم گرمایش از کف) و مارو (ناحیه ای گسترده با کف چوبی) هانوک در نظر گرفته می شوند. اوندل یک سیستم گرمایش از کف می باشد که ریشه ای در خانه های مناطق شمالی با آب و هوای قاره ای دارد، در حالیکه مارو ساختاری برای سرمایش می باشد که سرچشمه ای از خانه های مناطق جنوبی با آب و هوای اقیانوسی دارد.

دیگر جز مهم خانه های سنتی کره ای اتاق کف پوش شده (مارو) بود که در مرکز قرار داشته و برای اهداف چند گانه ای مورد استفاده قرار می گرفت. این اتاق اغلب از سایر اتاق ها بزرگتر بوده و به منظور امکان یافتن هوا برای جریان آزاد در زیر از زمین ارتفاع می گرفت. با اینکار محیط زندگی خنکی در فصول گرم تابستان ایجاد می شد.

هانوک ها از چه چیزی ساخته می شوند؟

با وجود اینکه از عمر برخی از هانوک ها بیش از ۵۰۰ سال می گذرد، اما آنها با توجه ویژه ای به بقای انرژی ساخته شده اند. برآمدگی سقف مخصوصا برای ممانعت از ورود نور خورشید به داخل هانوک در تابستان ها طراحی شده است و بنابراین خانه را در برابر گرمای سخت خنک نگه می داشت. در ماه های جانسوز زمستانی، به دلیل زاویه برآمدگی و ارتفاع پائین تر خورشید، نور خورشید می تواند به منظور فراهم کردن گرما برای ساکنان آن به داخل خانه نفوذ کرده و با اینکار مقدار سوخت مورد نیاز برای گرمایش هانوک را کاهش دهد.

دیوارهای داخل بنا برای تغییر اندازه و شکل داخل، قابلیت اضافه شدن داشتند. با این کار اتاق ها بزرگتر و کوچکتر می شدند و خانه به فضایی حقیقتا چند منظوره بدل می گشت. به دلیل اینکه سقفی سنگین بر ساختار اسکلتی چوبی بنا قرار می گرفت، هیچ حمایتی از جانب دیوارهای خارجی لازم نبود و بنابراین اگر ساکنان خانه در ماه های تابستانی اراده می کردند می توانستند تا به منظور کم کردن دمای داخل، دیوارهای خارجی را بالا ببرند.