شبه قاره هند سرزمینی است با تمدنی قدیمی و هنری بسیار غنی كه به سرزمین عجایب معروف است. هنر تمدن هند همزمان با تمدن های مصری، سومری، آشوری، ایرانی، یونانی ایجاد گردیده است كه در بعضی از شاخه ها مثل فرش هندی نیز وجوه مشتركی با این تمدن ها داشته و از هزاره سوم قبل از میلاد قابل بررسی است.
می توان گفت هیچ سرزمینی به اندازه هند از آیین های و مسلك های گوناگون مذهبی بهره نبرده است . هنرمند هندی با رعایت اصول و قواعد اصلی بومی ، بیشترین آثار هنری دنیا را به لحاظ تعدادآثار خلق شده داشته است.صادرات در هند چیز جدیدی نیست ومیان دربارهای هندی وروم باستان روابط تجاری فراوانی وجودداشته است.
این مطلب را نیز از دست ندهید:انواع کف پوش، برای راحتی پاهایتان و زیبایی دکوراسیون شما
« تاریخچه فرشبافی در هند »
تا پیش از نیمه اول قرن ۱۶ میلادی فرشبافی بصورت قالی های پرزدار در این سرزمین تحت تسلط مغول رایج نبود( دلیل آنرا می توان هوای گرم این سرزمین و همین طور عدم وجود الزامات مصرفی و تولیدی این پدیده دانست ) .
البته بر اساس نوشته های بودایی کف پوشهای پشمی شناخته شده بودند ومورد استفاده قرار می گرفته اند ومنابع این مورد درادبیات میانه هند کمیاب نیستند. نوعی کفپوش بنام دهوری که اغلب توسط افراد نیازمند به عنوان کفپوش بکار میرفت هم اکنون در سراسر جهان شناخته شده واکنون به عنوان زیرانداز فرشهای نفیس ویا تشک ها مورد استفاده واقع می شود .
طرح های معروف فرش هندی
از انواع معروف ان می توان به جامخانه اشاره کرد که طرحهای هندسی با خطوط حاشیه ای باریک دارندوبا نقوش گیاهی در حاشیه و نقش یک حیوان ویا گل در وسط تزئین شده اند .
مردمان هیماشال و کشمیراز پشم گوسفند ویا موی بز نمد تولید می کنند که اغلب در مایه های رنگی کرم دیده می شود و پس از تولید با رنگهای درخشان سوزن دوزی می شوند. تزئینات آنان را اغلب خطوط راه راه راست خطی تشکیل داده ودر ابعاد مختلفی تولید می شوند .قالی های کشمیری بسیار معروفتر ومشهورترند.
تزئینات انها تحت نفوذ تزئینات شال های کشمیری طراحی شده است . از جمله سایر بافته های هندی فرشهای پنبه ای اگرا و میرزاپور، اوتارپرادش و فرشهای پرز دار وفرشهای تبتی با نقش مایه های خاص به شکل اژدهایشان قابل ذکرند .
قالی بافی در هند شروعی بسیار دیرهنگام داشت و شواهد موجود بیان گر این مسئله است كه ایجاد فرهنگ تولیدی هنرو صنعت انواع فرشهای منسوج از فلات ایران به هند منتقل گردیده است.
این مطلب را نیز از دست ندهید:مبل نئوکلاسیک
در زمان حكومت تیموریان و سلجوقیان و در ادامه حكومت صفویه در ایران و در زمان حكومت سلسله پادشاهان گوركانی و یا پادشاهان مغول هند این هنر وصنعت در سرزمین هند رشد نمود.
فرش هندی و کشمیر
کشمیر بخاطر کیفیت بالای فرش خود مشهور میباشد. فرشهای سطح متوسط آن در حدود ۳۴۴ گره در هر اینچ مربع (۴۵ رج در ایران) دارند. اگر چه صنعت فرشبافی در این منطقه نشات گرفته از کشور ایران است. اما کشمیر برخی طرحهای خاص خود را نیز گسترش داده است طرحهایی چون شال گردن، طرحها ی کشمیری سنتی و گل و گیاه. فرشهای خوب در مناطق دیگری چون آگرا،رجستان نیز تولید میشوند.
کمر بند میرزاپور- بهادوهی در اوتار پرادش به لحاظ تمرکز عمده روی فرشبافی مهمترین منطقه تولید فرش در کشور میباشد. این منطقه در تولید فرشهای ضعیف، متوسط و با کیفیت پائین تخصص دارد. و تقریباً ۹۰ در صد فرش هند را تولید مینماید. کیفیت بافت در این منطقه از ۱۰۰ تا ۲۰۰ گره در اینچ مربع نوسان دارد. تعیین مرغوبیت فرش با مـعـیـارها ئی چون تعداد گره در واحد ساخت، طرح، رنگ و کیفیت نخ سنجیده میشود. ضخامت، استحکام و ظاهر پشت فرش نیز مد نظر قرار میگیرد. صنعت فرش هـند توسط تاجرانی از کشورهای آلمان، آمریکا، سوئیس، انگلستان، استرالیا و کانادا خریداری میشود.
