برج آزادی ( شهیاد) نمادی از معماری تهران در فرم و قالب معماری ایران است. این ساختمان زیبا که یکی از نشانه های اصلی شهر تهران به شمار می رود توسط حسین امانت در سال 1349 طراحی و ساخته شد. می توان گفت تقریباً در تمام نقاط دنیا ایران را با معماری برج آزادی به عنوان نماد می شناسند.
برج آزادی، به عنوان نماد “ایرانِ مدرن” و برای یادبود جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در میانه یکی از میدانهای اصلی غربِ تهران به نام میدان شهیاد و آزادی کنونی واقع شده است. در ادامه تور کوچکی از ویژگی ها و کاستی های بیرون و درون برج را برای شما قرار داده ایم تا تجربه ای بس کوتاه از یک روز در این مکان را حس کنید.

این مطلب را نیز از دست ندهید: معماری تخت جمشید، از جام جمشید تا حمله اسکندر مقدونی !!!
مشخصات معماری برج آزادی
- معمار: حسین امانت
- سال طراحی و ساخت پروژه: 1349
- شروع عملیات: 11 آبان 1348
- پایان عملیات: 24 دی ماه 1350
- تعداد طبقات: 3
- آسانسور: 4
- تعداد راه پله: 2 (286 پله)
- طول بنا: 63 متر
- ارتفاع بنا از سطح زمین: 45 متر
- مساحت پروژه: 78 هزار متر مربع
- عرض پایه ها: 64 متر
- محوطه میدان: 64 هزار متر مربع
درباره ی برج آزادی
مجموعه فرهنگی آزادی، متشکل از چند بخش در طبقه تحتانی برج آزادی قرار دارد که شامل موزه، کتابخانه، واحد سمعی و بصری، سالن نمایشگاه، سالن اجتماعات ،سالن برگزاری کنسرت و کنفرانس است. مجموعه فرهنگی با ۵۰۰۰ مترمربع در بر گیرنده برج اصلی نیز می باشد. کتابخانه مجموعه، با مساحتی حدود ۲۷۱۵ مترمربع و بیش از ۵۰۰۰۰ جلد کتاب، بسیار مجهزو کاربردی است . و کتابخانه محققان و مؤلفان نیز، با مساحت ۲۴۳ مترمربع، مکانی است که از طریق ۳۰ دستگاه کامپیوتر به شبکههای اطلاعرسانی داخلی و خارجی متصل است.یکی از ویژگیهای موزه این بنا وجود تکه سنگی از کره ماه است. که ریچارد نیکسون، رئیس جمهور سابق امریکا، در سفر به ایران به این موزه اهدا کرده است.

این مطلب را نیز از دست ندهید: کاخ گلستان و بررسی معماری و زیبایی های معاصر کشور عزیزمان
نقاط قوت و ضعف برج آزادی
ایده، طرح، پلان، فرم و کانسپت به کار رفته در معماری برج آزادی همگی از نقاط قوت این بنای زیبا و دیدنی به شمار می روند. هارمونی الگوها و نقش و نگار طاق زیر پایه ها از زیباترین و جسورانه ترین اقدامات معماری ایران است. بتن یکپارچه فضای داخل در تمام مکان ها خودنمایی می کند. هندسه ای که در نقشه ها و پلان برج آزادی وجود دارد، هارمونی منظمی از اشکال اصلی طراحی می باشد. با وجود اینکه این ساختمان از بیرون، برون گرا و روشن به نظر می آید، فضای داخلی و ارتباط عرصه های مرموز و درون گرا است. شاید این ویژگی به خاطر متریال بتن اسکپوز به کار رفته در بنا باشد. از مهم ترین ویژگی های طراحی برج آزادی بازی نور و نفوذ آن از بالا تا پایین بنا می باشد که چشم بازدیدکننده را به خود خیره می کند.
نقطه ضعف
اگر بخواهیم نقطه ضعفی برای برج آزادی در نظر بگیریم فرهنگ عامه و نحوه برخورد عموم با این مکان است. متاسفانه پس از بازدید از این مکان استثنایی شاهد بودیم که بازدیدکنندگان در اینجا هم نشانه هایی از وندالیسم را به صورت شدید از خود بروز داده اند.

درج یادگاری به وسیله انواع ماژیک، خودکار و لاک غلط گیر نشانه فقر فرهنگی در مقیاسی گسترده است. شما اگر زمانی از برج ازادی بازدید نمایید متوجه می شوید که بالکن مرتفع برج در تمام مدت نه نگهبانی وجود دارد و نه ناظری. اینکه کسی برای نظارت در بالا و راه پله های برج وجود ندارد به این دلیل است که خود عموم می بایست رفتاری در خور یک ایرانی با فرهنگ داشته باشند.

این ایده که امروزه لزوماً نیاز به یک فرد مراقب در مکان های فرهنگی-تاریخی باشد. تا تمام رفتار و حرکات ما را زیر نظر بگیرد منسوخ شده است. چون خود ما به عنوان یک انسان مسئولیم تا با رفتار مناسب از چنین آثاری مراقبت کنیم. باشد که شاهد چنین مواردی در هیچ کجای ایران نباشیم.






