فیلم جوکر یک اثر موفق در سینمای امروز است که بسیاری از محاطبانش اعتراف کرده اند که، این فیلم را بیشتر از یکبار تماشا کرده اند. اما تعداد کمی از افراد هستند که متوجه طراحی صحنه هوشمندانه و زیرکانه فیلم شده باشند. تاد فیلیپس، در این فیلم تقریبا همه چیز را به عهده مخاطب گذاشته است تا با تامل روی قاب دوربین رازهای فیلم را پیدا کنند.
مقاله های پیشنهادی:
طراحی صحنه سریال گامبی وزیر از نتفلیکس
طراحی صحنه سریال می خواهم زنده بمانم
طراحی صحنه فیلم جوکر
جوکر شخصیتی پر از ابهام بود. پر از فریاد های خاموش. میخواهیم با بررسی طراحی صحنه فیلم به فریلد های خاموش این شخصیت گوش دهیم. با ایده چین همراه شوید
درباره فیلم جوکر
این فیلم از جنبه های بسیار زیادی مورد تحسین قرار گرفته است. از جمله پربیننده ترین فیلم های ۲۰۱۹ بوده و در سینمای آن سال حرف هتی زیادی برای گفتن داشته است. تاد فیلیپس در این اثر درخشان خود پیام های روانشناختی و نکات اجتماعی بسیار زیادی را به همگان می آموزد و از همین رو این فیلم توانسته است خودش را در دل مخاطبان جا کند.
مانند بسیاری از فیلم های دیگر پیامهایی در لا به لای هر سکانس دارد. طراحی صحنه و قاب تک تک سکانس های فیلم جوکر نیز در پیام رسانی نقش مهمی را ایفا می کنند.
خلاصه داستان
آرتور فلک(همان جوکر) به همراه مادرش در یک خانه کوچک زندگی می کند. شهر پر جرم و گنایت گاتهام برای این مرد میانسال داستان دیگری رغم می زند. او. آرزو دارد کمدینی موفق باشد از این رو در. مجالس و میهمانی ها حضور می یابد و نقش دلقک را ایفا می کند. اما آرتور بیماری روانی ناخویشتن داری عاطفی دارد به همین دلیل دست به جرم و جنایت سازمان یافته ای در شهر گاتهام می زند.
طراحی صحنه فیلم جوکر
تهیه کننده و کارگردان: تاد فیلیپس
نویسنده: تاد فیلیپس، اسکات سیلور
بازیگران: واکین فینیکس، رابرت دنیرو،زاری بیتز، برت کالن، فرانسیس کانروی و …
خانه جوکر و مادرش هم ترسناک است هم عجیب. به احتمال بسیار زیاد به این نکته ترسناک بودن پی برده اید. در هیچ کجای خانه نظمی به چشم نمی خورد. خانه مشترک او و مادرش کاملا فاقد نظم است و هیچ چیز قابل پیش بینی ای در آن به چشم نمی خورد. و در خانه آن ها یک اصل که همواره به چشم می خورد وجود دارد و آن هم تاریکیست. هیچ لوستر و حتی لامپی در این خانه نیست و نور خانه به شدت کم است. اما با وجود همین تاریکی می توان به خیلی چیز ها پی برد.
همه چیز در خانه کهنه و قدیمی است و همین به ترسناک بودن فضا می افزاید. رنگ مبلمان ها فرش ها و دیوارها تیره است. و این ها تاریکی خانه را دو برابر به رخ می کشند. و این برای پدیدار شدن روح تاریک جوکر، کمک کننده است.
طراحی صحنه های فیلم جوکر
طراح صحنه خانه ای کوچک را برای جوکر و مادرش انتخاب کرده است. در این خانه کوچک ترس و ریزه کاری های دکوراتیو را هنرمندانه جای داده است. اگر خوب به خانه دقت کنیم متوجه می شویم که مادر آرتور در زمان قدیم به دکوراسیون خانه اهمیت زیادی می داده است. اما این خانه را آرتور دوست ندارد. زیرا او از این خانه حتی به اندازه یک اتاق خصوصی هم سهمی ندارد.
اتاق خواب مادر آرتور کاملا مطابق با سلیقه یک زن احساساتی چیده شده است. کاغذ دیواری گلدار، پرده سفید رنگ و تخت خواب چوبی سفید، نشان از سلیقه زنانه مادر آرتور دارد. اما حتی در این قسمت خانه نیز تاریکی زیاد به چشم می خورد و تنها نقطه روشن یک آباژور است. این تاریکی و سیاهی رابطه مادر و فرزند را نیز احاطه کرده است.
اتاق گریم آرتور ، محل تولد جوکر
گریم جوکر به اندازه انتخاب لباس هایش حیاتی است. در واقع جوکر بدون نقاشی های روی صورت و موهای سبز رنگش اصلا جوکر نیست. آینه غبار گرفته است و میز پر ذز رنگ ها و لوازم آرایشی است که تنها نقطه رنگارنگ اتاق محسوب می شود.
در واقع می توانیم بگوییم جوکر هیچ نظمی ندارد. درست مانند افکار مریضش که خودش هم توانایی سامان دادن به آن ها را ندارد. دور تا دور آینه لامپ هایی را می بینید که آن ها را معمولا در نمای اتاق بازیگران تئاتر دیده اید. این آینه برای یک دلقک پاره وقت ساده خیلی زیاد به نظر می رسد اما نکته اتاق دقیقا همین است.
طراح صحنه فیلم، هوشمندانه این آینه را قرار داده است تا آرتور را از همان ابتدا در مرکز توجه قرار دهد و بعد از آن آرام آرام آن را به سمت جلو سوق دهد. این آینه آغاز فیلم و به نوعی داستان جوکر است.
کمد های آبی رنگ بی نظم و ترتیب درون اتاق قرار گرفته اند. و از رنگ قرمز برای القای خشونت و خون در مخاطب استفاده شده است. رنگارنگ بودن اتاق به نوعی رنگارنگ بودن شخصیت اصلی فیلم را نشان می دهد.
نکات جالبی از طراحی صحنه فیلم جوکر
وقت آن است که نکات ریزی را بررسی کنیم که کمتر کسی متوجه ان ها می شود. و یا اگر با آن ها مواجه شود علت به کار گرفتن آن ها را در طراحی صحنه نمیداند. فراموش نکنید که طراح صحنه این فیلم، هیچ چیز را بدون قصد و غرض استفاده نکرده است. و بدون شک با بکار گرفتن آن ها در صحنه قصد فهماندن پیامی را به مخاطب داشته است.
زباله ها ، نمادی از فساد
شهر آرتور و مادرش هیچ وقت در صلح و سلامت نیست. اگر به کوچه ها و خیابان هایی که جوکر از ان ها می گذرد دقت کرده باشید پر است از زباله ها. و این زباله ها اصلی ترین عناصری هستند که در خیابان ها به چشم می خورند. هر چقدر آرتور به سمت شرور بودن و جوکر شدن پیش می رود زباله های اطراف هم بیشتر می شود. این زباله همان فسادی هستند که در جامعه جریان دارد. و هرچه در داستان پیش می رویم بیشتر و بیشتر می شود. در واقع جوکر یک قهرمان نما است اما نمی تواند شهر را از این وضع اسف بار نجات دهد.
ساعت دیوانگی در فیلم جوکر
هفته ها طول می کشد تا جوکر از جلسات مشاوره به بیمارستان روانی برسد. اما نکته ی جالبی که وجود دارد این است که ساعت هر دوی این مکان ها دقیقا ۱۱:۱۱ را نشان می دهد. با توجه به این ساعت می توان نتیجه گرفت که کل داستان زاییده ذهن یک بیمار روانی بوده که از بیمارستان مرخص نشده و همه در این لحظات از ذهن او در بیمارستان می گذرد.
راه پله جوکر
راه پله یکی از لوکیشن های اصلی فیلم است.اما راه پله ای که آرتور برای رسیدن به خانه از آن بالا می رود. این راه پله چندین بار در دوربین قرار می گیرد اما بار آخر بیشتر به آن توجه می شود. این راه پله یکی از مشهور ارین سکانس ها را نی سازد به طوری که در نقشه گوگل به «راه پله جوکر» تغییر نام داد.
